کابوس جادههای ایران بازگشته است. این بار با چهرهای تازه و نامی جدید! کامیون بنز واگن هود پلاس را بشناسید.
بیت ران – مجتبی اسماعیلی: اساتید ایرانخودرو دیزل پس از ۶۶ سال، کامیون افسانهای بنز واگن هود را از گورستان تاریخ بیرون آوردهاند، دستی به چهرهاش کشیدهاند، کمی بوتاکس در کاپوتش تزریق و دو مهشکن پژو پارس هم در لپهایش پروتز کردهاند! نتیجه؟ بنز واگن هود پلاس! آمادهی خدمت برای ۵۰ سال آینده!
پس از نیسان آبی، رکورد بیشترین مدت تولید یک مدل خودرو در جهان به کامیونهای بنز ۱۹۳۰ و ۲۶۳۰ ایران خودرو دیزل میرسد. این کامیونها بیش از ۴۶ سال است که بدون تغییرات عمده، در حال تولید هستند.
وقتی این کامیون در سال ۱۹۵۹ در کشور آلمان ساخته شد، هنوز استاندارد اختراع نشدهبود! ماشینها را میساختند، میفروختند و بعد، آن بخشهایی را که باعث مرگ انسانها میشد، اصلاح میکردند!
حالا همان کامیون در آلمان بخشی از آثار تاریخی و میراث فرهنگی است. مردم با آن عکس یادگاری میگیرند و پدرها برای فرزندانشان از «دوران باربری با واگن هود» خاطره میگویند. اما در ایران، ما هنوز در حال «بهروزرسانی» همان اسطوره هستیم! بهنظر میرسد این بار ایران خودرو دیزل این کامیونها را با نام بنز واگن هود پلاس، راهی بازار خواهد کرد.
بیشتر بدانید: وانت نیسان جدید چه ویژگی هایی دارد؟
بیشتر بدانید: خط تولید پارس نوآ پارس خودرو افتتاح شد؛ تولید هاچ بک پارس نوآ و وانت آن
در کانال آپارات بیت ران ببینید:
مشخصات بنز واگن هود پلاس
بنز واگن هود پلاس بر مبنای کامیون زتروس بنز طراحی شده، و از آن حالت ترسناک و قدیمی فعلی فاصله زیادی گرفتهاست. چهرهی نسخه کنونی بهگونهای است که انگار با تعجب دهان باز کرده، تا کسی را ببلعد! البته که تا پیش از اضافهشدن حفاظ زیر سپر در کامیونهای ۱۹۳۰ و ۲۶۳۰، در تصادفها واقعاً خودروها را میبلعید! این کامیون بسیار نوستالژیک است و جایاش در موزه است، نه در جادههای امروز.
البته انصافاً فیسلیفت انجامشدهروی این خودرو تمیز و چشمنواز است و امکاناتی مانند رادار بین خطوط، سیستم کنترل پایداری و ترمز اضطراری به آن افزوده شدهاست. اما پرسش اینجاست: سیستم تعلیق، موتور و گیربکس چرا تغییری نکردهاند؟ آیا آنها لایق بهروز رسانی نبودهاند؟
از میراث تاریخی تا تولید مداوم
کامیونهای بنز ۱۹۳۰ و ۲۶۳۰ ایرانخودرو دیزل در واقع از خانوادهی سری L مرسدس بنز هستند؛ کامیونهایی که برای کار در معادن و شرایط سخت طراحی و از سال ۱۹۵۹ تا سال ۱۹۹۵ در بیش از ۲۰ مدل تولید شدند.
دوام بالا، استهلاک پایین و استحکام مثالزدنی شاسی از ویژگیهای شاخصشان بود. اما در ایران، قاعده متفاوت است: تا وقتی آب، برق و خریدار باشد، تولید متوقف نمیشود!
چرا بنز واگن هود پلاس تولید میشود؟
در حالیکه خبری از زمان عرضه و قیمت نهایی بنز واگن هود پلاس نیست، نسخههای فعلی همچنان روی خط تولید هستند.
مدل ۱۹۳۰ تکمحور با موتور ۱۱.۶ لیتری OM355LA، قدرت ۳۰۰ اسب بخار و گشتاور ۱۱۵۰ نیوتونمتر دارد. گیربکس ۶ دنده ZF، تعلیق فنر تخت و ترمزهای کاسهای دارد و میتواند تا ۱۲ تن بار حمل کند. قیمتاش نیز حدود پنج میلیارد تومان است.
مدل ۲۶۳۰ نیز دو محور دارد، با گیربکس ۱۶ دنده و ظرفیت حمل بار حدود ۲۰ تن و قیمت آن ۶.۵ میلیارد تومان است.
اما چرا مردم هنوز چنین کامیونی را میخرند؟
در بازار کشور، کامیونهای مدرنتری هم هستند. از جمله دیما ۱۹ تن، آمیکو ۱۹۲۹ و امپاور BD300 که زیباترند، امکانات بیشتری دارند، ایمنترند و همزمان ارزانتر هم هستند! با اینحال، واگن هود هنوز با اختلاف پرفروشترین است. اما علت چیست؟
بیشتر بدانید: کامیون باری دیما چقدر ارزش خرید دارد؟
بیشتر بدانید: مرسدس بنز و قدرتنمایی در حوزه نظامی: معرفی کامیون سنگین ۶×۶ با موتور ۱۲.۸ لیتری
در کانال آپارات بیت ران ببینید:
مشکل کجاست؟
اینکه هنوز چنین کامیونی تولید و خرید و فروش میشود، نشانهی موفقیت نیست؛ بلکه نشانهی ضعف ساختار تولید و سیاستگذاری در حملونقل سنگین است.
خودروساز دههها فرصت داشت تا جایگزینی مناسب برای آن طراحی و عرضه کند، اما نکرد. چرا؟ چون انحصار و دولتیبودن اجازه نمیدهد، نوآوری ریشه بگیرد.
راهحل مشخص است؛ دولت باید خودروساز را به توقف تولید این مدل موظف کند. سرمایهگذاری روی پلتفرمهای جدید انجام شود. تسهیلات واقعی برای اسقاط و خرید کامیونهای نو در نظر گرفته شود.
اما اینها در حد آرزو باقی ماندهاند. حتی اگر بودجهای هم تخصیص یابد، تا به دست تولید برسد، در مسیر توسط صدها «اژدهای بودجهخوار» بلعیده میشود.
امید به روزی بهتر
واقعیت این است که سیستم حملونقل فرسوده و ناایمن ما، سالانه قربانیهای زیادی میگیرد.
شاید روزی برسد که جادههای ایران شاهد کامیونهایی مدرن، ایمن و کارآمد باشند و بنز واگن هود پلاس در موزهها به عنوان یادگار دوران طلایی صنعت سنگین ایران به نمایش گذاشته شود، نه بهعنوان کابوس تکرارشوندهی جادهها!
