زیردریایی‌های ایران در برابر ناوگان آمریکا و ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن/ بررسی فنی زیر دریایی فاتح و غدیر

زیر دریایی فاتح و غدیر هم اکنون آرایش جنگی در خلیج فارس و دریای عمان در برابر ناوگان جنگی آمریکا به خود گرفته‌اند، اما ناوگان زیر دریایی سبک و نیمه سنگین ایران چگونه‌اند؟ 

بار دیگر نقش زیردریایی‌ها در موازنه قدرت دریایی ایران و ایالات متحده مورد توجه قرار گرفته است. در این میان، ناوگان زیرسطحی ایران  متشکل از زیردریایی‌های سبک، نیمه‌سنگین و سنگین، به‌عنوان یکی از ارکان اصلی دکترین بازدارندگی نامتقارن عمل می‌کند.

ترکیب ناوگان زیرسطحی ایرانبر اساس برآوردهای علنی مراکز مطالعاتی بین‌المللی، ایران در مجموع بیش از ۲۰ فروند زیردریایی عملیاتی در اختیار دارد که ستون فقرات آن را دو کلاس بومی «فاتح» و «غدیر» تشکیل می‌دهند.

در کنار زیردریایی‌های قدیمی‌تر کلاس «کیلو».کلاس فاتح (نیمه‌سنگین / تهاجمی) قرار دارد.

زیردریایی‌های این کلاس دارای لوله‌های اژدر ۵۳۳ میلی‌متری، قابلیت شلیک موشک‌های کروز از زیر آب با برد چندصد کیلومتری، توان به‌کارگیری مین‌های دریایی هوشمند و سامانه‌های شناسایی و کمین پیشرفته هستند.

فاتح‌ها برای عملیات ماندگارتر و ایجاد تهدید در عمق بیشتر طراحی شده‌اند.

بیشتر بدانید: شبکه اماراتی: موشک خرمشهر ۵ قاره پیما است / بررسی  فناوری موشکی ایران

بیشتر بدانید: موشک خرمشهر ۵ / ایران در آستانه ورود به باشگاه موشک‌های قاره‌پیما؟

در کانال آپارات بیت ران ببینید:

کلاس غدیر

کلاس غدیر (سبک)زیردریایی‌های کوچک و کم‌صدا با لوله اژدر ۵۳۳ میلی‌متری، قابلیت حمل موشک کروز زیرسطحی، مین‌های دریایی و امکان اعزام نیروهای ویژه هستند.

این کلاس به‌طور خاص برای آب‌های کم‌عمق، تنگه‌ها و عملیات ساحلی توسعه یافته است.ناوشکن‌های آمریکایی؛ برتری فناورانه، چالش جغرافیاییدر سوی مقابل، ناوشکن‌های آمریکایی به سامانه‌های پیشرفته سونار، جنگ ضدزیردریایی، بالگردهای رزمی و شبکه اطلاعاتی گسترده مجهز هستند.

از نظر فناوری، این ناوها برتری آشکاری دارند، اما این برتری در محیطی مانند تنگه هرمز، همواره مطلق نیست.

در چنین وضعیتی، تعداد بالای زیردریایی‌های سبک غدیر این امکان را فراهم می‌کند که حضور زیرسطحی ایران به‌صورت پراکنده و غیرقابل پیش‌بینی احساس شود.

این امر ناوشکن‌های آمریکایی را وادار می‌کند بخش قابل‌توجهی از توان خود را صرف جست‌وجوی تهدیدات احتمالی کنند؛ فرآیندی که به افزایش فشار عملیاتی، مصرف منابع و کاهش آزادی عمل منجر می‌شود.در لایه‌ای دیگر، زیردریایی‌های کلاس فاتح با برد عملیاتی بیشتر و توان تسلیحاتی متنوع‌تر، نقش «تهدید بالقوه دورایستا» را ایفا می‌کنند.

حتی بدون ورود به درگیری، وجود چنین ظرفیتی، محاسبات فرماندهان ناوهای آمریکایی را پیچیده‌تر می‌کند و نیاز به اسکورت گسترده‌تر و احتیاط مضاعف را افزایش می‌دهد.

• بیشتر بدانید: پهپاد جنگی پنهانکار سوپر رافال رونمایی شد؛ آشنایی با پهپاد هم پرواز وفادار رافال F5

  بیشتر بدانید: فهرستی از قدرتمندترین هواپیماها ، پهپادها، خودروها و دیگر تسلیحات نظامی

  در کانال آپارات بیت ران ببینید:

  

زیر دریایی فاتح و نبرد عجیب

 مزیت اصلی زیردریایی‌های ایران مانند زیر دریایی فاتح نه در برتری آتش، بلکه در ایجاد عدم قطعیت و افزایش هزینه تصمیم‌گیری برای طرف مقابل است. از سوی دیگر، برتری فناورانه ناوشکن‌های آمریکایی نیز مانع از آن می‌شود که این تهدید به‌سادگی به اقدام نظامی تبدیل شود.

در نهایت، تقابل فرضی زیرسطحی در خلیج فارس بیش از آنکه به نبرد واقعی منجر شود، در سطح محاسبات راهبردی باقی می‌ماند؛ جایی که تعداد، جغرافیا و پنهان‌کاری در برابر فناوری پیشرفته قرار می‌گیرند و نتیجه نهایی، نه پیروزی نظامی، بلکه بازدارندگی متقابل است.

• بیشتر بخوانید: داغ کردن گیربکس خودرو : بررسی دلایل و راه‌های رفع آن

  بیشتر بدانید: انواع موتور خودرو و بررسی تفاوت آنها

  در کانال آپارات بیت ران ببینید:

  معادله چندلایه

   با اضافه‌شدن ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» به معادلات امنیتی منطقه، تصویر تقابل در خلیج فارس و دریای عمان از یک رویارویی صرفاً دریایی فراتر رفته و به یک سناریوی چندلایه تبدیل می‌شود؛ سناریویی که در آن، زیردریایی‌ها، قایق‌های تندرو و سامانه‌های موشکی ساحل‌به‌سطح، هر یک نقش مکمل در یک چارچوب بازدارنده ایفا می‌کنند.

  لایه زیرسطحی

  فشار نامرئیهمان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، ناوگان زیرسطحی ایران با بیش از ۲۰ فروند زیردریایی عملیاتی از کلاس‌های غدیر، فاتح و کیلو، پایه پنهان این معادله را شکل می‌دهد. این لایه، بیش از آنکه به‌دنبال درگیری مستقیم باشد، وظیفه ایجاد عدم قطعیت دائمی را بر عهده دارد؛ وضعیتی که ناوگروه آمریکایی را مجبور می‌کند همواره بخشی از تمرکز خود را به تهدیدی اختصاص دهد که دیده نمی‌شود اما نادیده‌گرفتن آن ممکن نیست.

  • بیشتر بدانید: احتمال خرید جنگنده J-10C چین توسط ایران / بررسی موفقیت در نبردهای آینده

    بیشتر بدانید: بزرگترین ناو هواپیمابر را بشناسید؛ معرفی ۱۰ ناوهواپیمابر بزرگ جهان

  قایق‌های تندرو

  تحرک و ازدحامدر سطح آب، قایق‌های تندرو ایران به‌عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین عناصر دکترین دریایی نامتقارن وارد سناریو می‌شوند. این شناورها، به‌دلیل سرعت بالا، تعداد زیاد و انعطاف‌پذیری عملیاتی، نه برای رویارویی کلاسیک با ناوهای بزرگ، بلکه برای اشباع محیط عملیاتی طراحی شده‌اند.در یک شبیه‌سازی تحلیلی، حضور قایق‌های تندرو به‌معنای افزایش تعداد متغیرها برای ناوهای آمریکایی است: اهداف کوچک، متحرک و متعدد که تشخیص تهدید واقعی از غیرواقعی را دشوارتر می‌کند. حتی در غیاب درگیری، همین ازدحام می‌تواند الگوهای حرکت ناوگروه را محدود و سطح هشدار را بالا نگه دارد.

  موشک‌های ساحل‌به‌سطح

   سومین لایه، سامانه‌های موشکی مستقر در سواحل جنوبی ایران است؛ سامانه‌هایی که عملاً جغرافیای خلیج فارس و دریای عمان را به بخشی از میدان بازدارندگی تبدیل می‌کنند.در تحلیل‌های نظامی، این موشک‌ها نه به‌عنوان ابزار استفاده فوری، بلکه به‌عنوان عامل مهارکننده شناخته می‌شوند؛ عاملی که باعث می‌شود ناوهای بزرگ آمریکایی نتوانند بدون محاسبه دقیق ریسک، به سواحل نزدیک شوند یا مسیرهای حرکتی کاملاً آزاد داشته باشند.هم‌پوشانی لایه‌ها؛ بازدارندگی به‌جای نبرد نکته کلیدی در این سناریو، هم‌پوشانی این سه لایه است.

  زیردریایی‌ها تهدید پنهان را ایجاد می‌کنند، قایق‌های تندرو محیط را شلوغ و غیرقابل پیش‌بینی می‌سازند و موشک‌های ساحلی، عمق جغرافیایی تهدید را افزایش می‌دهند.

  در مقابل، ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن و ناوشکن‌های اسکورت آن، با تکیه بر برتری فناورانه، اطلاعاتی و پدافندی، تلاش می‌کنند این لایه‌ها را مهار و از تبدیل فشار به درگیری جلوگیری کنند.

  • در کانال آپارات بیت ران ببینید: