واکنشی رسمی به جنجال متانول در بنزین؛ شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی پاسخ داد.
بیتران: پس از انتشار خبر افزودن متانول به بنزین در پالایشگاه ستاره خلیج فارس و ایجاد نگرانی در میان مالکان خودرو، شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران در بیانیهای مفصل، ابهامات موجود را برطرف کرد. این سازمان تأکید کرد که تمامی اقدامات در چارچوب استانداردهای ملی و بینالمللی صورت گرفته و هیچگونه دلیل برای نگرانی کاربران وجود ندارد.
در ادامه، پاسخهای تفصیلی این سازمان به محورهای اصلی نگرانیها را بررسی میکنیم:
۱. آیا استفاده از متانول در سوخت، یک اقدام غیرمتعارف است؟
خیر. استفاده از متانول به عنوان یک «ترکیب اکسیژنه» در سوخت، در سطح جهانی شناخته شده است. هدف از این کار، بهبود فرآیند احتراق در موتور، افزایش عدد اکتان و مدیریت بهینه ترکیب سوخت است. بسیاری از کشورهای پیشرو در صنعت نفت و خودرو، استانداردهای مشخصی برای استفاده از این ترکیب در سوختهای خود دارند.
۲. استاندارد ملی ایران در مورد میزان متانول چه میگوید؟
طبق استاندارد ملی شماره ۲۲۹۲۰ که با مشارکت شرکتهای خودروساز و سازمان حفاظت محیط زیست تدوین شده، استفاده از ترکیبات اکسیژنه (از جمله متانول) کاملاً مجاز است. در این استاندارد، سقف مجاز متانول **۳ درصد حجمی** تعیین شده است.
۳. وضعیت بنزین پالایشگاه ستاره خلیج فارس چگونه است؟
شرکت ملی پالایش تأکید کرد که پالایشگاه ستاره خلیج فارس تنها نیم درصد حجمی متانول را (به منظور ارزیابی مقدماتی) مورد آزمایش قرار داده است. این مقدار، تنها یکششم سقف مجاز ۳ درصدی در استاندارد ملی است و در انطباق کامل با تمامی قوانین کیفی کشور قرار دارد.
۴. آیا وجود متانول به تنهایی باعث آسیب به خودرو میشود؟
پاسخ قاطع سازمان مربوطه «خیر» است. کیفیت بنزین را نمیتوان تنها با وجود یا عدم وجود یک ماده خاص ارزیابی کرد. ملاک اصلی، انطباق محصول نهایی با مجموعهای از ویژگیها است، از جمله:
– عدد اکتان
– فشار بخار و محدوده تقطیر
– میزان آب و پایداری اکسیداسیونی
– خورندگی و سایر ویژگیهای شیمیایی
بنابراین، وجود نیم درصد متانول به تنهایی دلیلی برای تأیید یا رد کیفیت بنزین یا آسیب به موتور نیست، بلکه باید کل مشخصات فنی سوخت بررسی شود که در این مورد، تمامی پارامترها در محدوده استاندارد بودهاند.
شرکت ملی پالایش از کاربران میخواهد که در برابر شایعات فضای مجازی هوشیار باشند و ملاک قضاوت را بر اساس نتایج آزمایشگاهی معتبر، استانداردهای ملی و بینالمللی قرار دهند. برای اظهارنظر دقیق درباره اثر سوخت بر موتور، باید بررسیهای میدانی در بازههای زمانی معتبر صورت گیرد، نه بر اساس ادعاهای غیرمستند.
