28.7 C
Tehran
چهارشنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۵

دم هواپیما چگونه عمل می‌کند؟ بررسی انواع دم هواپیما

“bale”

از دست ندهید

بسته به نوع هواپیما و وظایف آن، طراحی‌های مختلفی برای انواع دم هواپیما وجود دارد. دم هواپیما بخش عقبی آن است و شامل اجزایی است که وظیفه ایجاد پایداری و کنترل حرکت هواپیما را دارند.

بیت ران – الهام زهره وند: به مجموعه‌ی قسمت هواپیما که باله، سکان و دم هواپیما را شامل می‌شود، در انگلیسی empennage می‌گویند. این واژه به بخش انتهایی هواپیما اشاره‌دارد که شامل سطوح کنترل مانند دم عمودی (vertical stabilizer) و دم افقی (horizontal stabilizer) است. این بخش برای حفظ پایداری و کنترل جهت هواپیما بسیار مهم است. در دسته‌بندی‌ها چون به یک بخش از قیمت انتهایی هواپیما اشاره‌می‌شود از واژه‌ی tail بهره‌می‌بریم.

بررسی انواع دم هواپیما نشان می‌دهد که هر طراحی بر اساس نیازهای خاص هواپیما و مأموریت آن انتخاب می‌شود و نقش اساسی در کنترل و پایداری هواپیما دارد.

بیشتر بدانید: جنگنده جی-۳۵ چه توانایی‌هایی دارد؟ تفاوت‌های جنگنده پنهانکار چینی با اف-۳۵
بیشتر بدانید: جنگنده JF-17 تاندر وارد ناوگان هوایی ایران می‌شود؟ بررسی مشخصات جنگنده
در کانال آپارات بیت ران ببینید:

 

بررسی انواع دم هواپیما

در ادامه به بررسی انواع دُم‌های هواپیما و ویژگی‌های آن‌ها می‌پردازیم:

۱. دُم عمودی (Vertical Tail)

این نوع دُم شامل سکان عمودی (Rudder) است که برای کنترل چرخش حول محور عمودی و حفظ پایداری هواپیما در مسیر مستقیم (Yaw) استفاده می‌شود. دُم عمودی به پایداری هواپیما کمک می‌کند و برای حفظ جهت‌گیری در مسیر پرواز ضروری است. این نوع دم در بیشتر هواپیماها، از جمله هواپیماهای تجاری مانند بوئینگ ۷۳۷ و ایرباس A320 به‌کار می‌رود.

نوع هواپیماها با دم عمودی: بیشتر هواپیماهای مسافربری، هواپیماهای باربری، و هواپیماهای کوچک سبک.

۲. دُم افقی (Horizontal Tail)

این نوع دُم شامل سکان افقی (Elevator) است که برای کنترل حرکت بالا و پایین (Pitch) هواپیما استفاده می‌شود. دُم افقی به حفظ تعادل هواپیما در محور افقی کمک می‌کند و برای جلوگیری از حرکات ناگهانی هواپیما به سمت بالا یا پایین بسیار مهم است. دُم افقی معمولاً در هواپیماهایی استفاده می‌شود که نیاز به کنترل حرکت بالا و پایین (Pitch) دارند. این نوع دُم در بیشتر هواپیماها، از جت‌های تجاری گرفته تا جنگنده‌ها و هواپیماهای آموزشی کاربرد دارد.

نوع هواپیماها با دم افقی: همه انواع هواپیماها، از جمله هواپیماهای تجاری، نظامی، و حتی هواپیماهای آموزشی.

بیشتر بدانید: اف ۱۴ ایران و همه چیز درباره آن؛ تام کت‌های ایرانی کجای کارند؟
بیشتر بدانید: سوخو ۳۵ روسیه به ایران رسید؛ این جنگنده چه ویژگی‌هایی دارد؟
در کانال آپارات بیت ران ببینید:

 

۳. دُم T شکل (T-Tail)

در این نوع، دُم افقی در بالای دُم عمودی قرار می‌گیرد و شکل حرف T انگلیسی را ایجاد می‌کند. دُم‌های T شکل معمولاً در هواپیماهایی استفاده می‌شوند که موتورهای‌شان روی بدنه قرار دارند یا در انتهای هواپیما نصب شده‌اند. این طراحی به پایداری هواپیما در هنگام سرعت‌های پایین کمک می‌کند. دُم T شکل برای هواپیماهایی مانند بمباردیه CRJ و امبرائر E-Jet که موتورهای‌شان در انتهای بدنه نصب شده‌اند، استفاده می‌شود. این طراحی به دلیل موقعیت بالاتر سکان افقی، باعث می‌شود که دُم از تأثیرات جریان هوای موتورها دور بماند و در نتیجه پایداری بهتری داشته باشد.

نوع هواپیماها با دم T شکل: برخی هواپیماهای مسافربری کوچک و متوسط، هواپیماهای منطقه‌ای، و بعضی جت‌های تجاری.

۴. دُم H شکل (H-Tail)

در این طراحی، دو دُم عمودی به صورت متقارن در طرفین دُم افقی قرار می‌گیرند و شکل حرف H انگلیسی ایجاد می‌شود. دُم‌های H شکل معمولاً در هواپیماهای نظامی و سنگین یا هواپیماهایی با موتورهای خاص استفاده می‌شوند. این طراحی باعث می‌شود که کنترل بیشتری روی حرکت هواپیما در شرایط خاص داشته باشیم. به عبارتی دیگر طراحی H شکل بیشتر در هواپیماهایی به کار می‌رود که نیاز به پایداری بیشتر و کنترل بهتر در شرایط ویژه دارند.

نوع هواپیماها با دم H شکل: برخی هواپیماهای نظامی و حمل‌ونقل بزرگ مانند بمب‌افکن‌ها.

بیشتر بدانید: پهپاد مافوق صوت به آسمان می‌آید؛ پهپاد نظامی با سرعت ۵ ماخ
بیشتر بدانید: ناو پهپادبر شهید باقری چه مشخصاتی دارد؟ + آخرین تصویر منتشر شده
در کانال آپارات بیت ران ببینید:

 

۵. دُم V شکل (V-Tail)

این نوع دُم ترکیبی از دُم عمودی و افقی است که به شکل حرف V طراحی شده است. دُم V شکل به دلیل طراحی آیرودینامیکی به کاهش وزن و مقاومت هوا کمک می‌کند، اما کنترل آن پیچیده‌تر است. دُم V شکل بیشتر در هواپیماهای کوچک، مانند هواپیماهای سبک عمومی و برخی هواپیماهای خاص مثل بونانزا Beechcraft V-tail و پهپادهای کوچک به کار می‌رود. این طراحی باعث کاهش وزن و کاهش مقاومت هوا می‌شود، اما کنترل آن نسبت به سایر انواع دُم‌ها پیچیده‌تر است.

نوع هواپیماها با دم V شکل: هواپیماهای کوچک عمومی و برخی پهپادها.

۶. دُم بدون سکان افقی (Canard Configuration)

در این نوع طراحی، به جای دُم افقی در انتهای هواپیما، کاناردها یا همان دم بدون سکان افقی در قسمت جلویی هواپیما نصب می‌شوند. کاناردها به پایداری هواپیما و کنترل Pitch کمک می‌کنند. دم بدون سکان افقی بیشتر در هواپیماهایی مانند جنگنده‌های پیشرفته (مثل جنگنده داسو رافال) و برخی هواپیماهای جت با سرعت بالا استفاده می‌شوند. کاناردها در قسمت جلوی هواپیما قرار دارند و به پایداری در سرعت‌های بالا و مانورپذیری بیشتر کمک می‌کنند.

نوع هواپیماها با دم بدون سکان افقی: هواپیماهای جنگنده و جت‌های پیشرفته.

بیشتر بدانید: موتور برتر هواپیمای نظامی ؛ بررسی ۵ موتور انقلابی
بیشتر بدانید: با انواع بال هواپیما آشنا شوید
در کانال آپارات بیت ران ببینید:

 

۷. دُم V دوگانه یا چندگانه (Twin Tail یا Multi Tail)

در این طراحی، چند دُم عمودی به صورت موازی یا زاویه‌دار قرار می‌گیرند. این نوع دُم معمولاً در هواپیماهای بزرگ و نظامی مانند بمب‌افکن‌ها استفاده می‌شود تا بتوانند در شرایط خاص پایداری بهتر، و کنترل بیشتری روی مسیر داشته باشند. این نوع دُم بیشتر در هواپیماهایی همچون بمب‌افکن B-2 اسپریت و جنگنده‌های بزرگ به کار می‌رود. دُم V دوگانه یا چندگانه باعث پایداری بهتر می‌شود و در برخی موارد، مانند جنگنده‌ها، می‌تواند به کاهش اثرات راداری کمک کند.

نوع هواپیماها با دم V دوگانه یا چندگانه: هواپیماهای بزرگ نظامی، بمب‌افکن‌ها، و هواپیماهای حمل‌ونقل نظامی.

۸. دُم بدون دُم (Tailless)

در برخی طراحی‌های مدرن، هواپیماها بدون دُم ساخته می‌شوند (مانند برخی پهپادها و هواپیماهای جنگنده). در این نوع هواپیماها، طراحی بدنه به گونه‌ای است که خود بدنه به عنوان دُم عمل کرده، و پایداری و کنترل حرکت را فراهم می‌کند. طراحی بدون دُم بیشتر در هواپیماهای بدون سرنشین (پهپادها) و برخی هواپیماهای جنگنده با سرعت بالا و طراحی‌های جدید، مانند بمب‌افکن رادارگریز B-2 به کار می‌رود. در این نوع طراحی، خود بدنه به عنوان دُم عمل می‌کند و پایداری هواپیما را فراهم می‌سازد.

نوع هواپیماها با دم بدون دم: پهپادها و برخی هواپیماهای جنگنده پیشرفته.

طراحی انواع دم هواپیما با توجه به نیازهای ویژه‌ی هر هواپیما در نظر گرفته می‌شوند و نقش کلیدی در بهبود عملکرد و کارایی هواپیما دارند. هر کدام از این طراحی‌ها مزایا و معایب خود را دارند و بر اساس نیازهای پروازی و مأموریت‌های مختلف انتخاب می‌شوند.

بیشتر بدانید: پهپاد جنگی پنهانکار سوپر رافال رونمایی شد؛ آشنایی با پهپاد هم پرواز وفادار رافال F5
بیشتر بدانید: جنگنده سوخو ۵۷ به آسمان ایران می‌آید؟ معرفی ویژگی‌های هواپیمای رادارگریز نسل پنجم
در کانال آپارات بیت ران ببینید:

 

“rubika”



4 دیدگاه

  1. وظایف باله‌ها و بالچه‌ها در هوا به شرح زیر است.
    باله های بلند وسط وظیفه جذب باد برای بلند شدن هواپیما را دارند. تحمل وزن هواپیما روی باله‌های بلند وسطی است.
    باله انتهای دم هواپیما وظیفه بالا بردن دماغه و پائین آوردن دماغه (نویزدان و نویز آپ) بدنه هواپیما را دارند.
    سکان عمودی روی دم هواپیما وظیفه گردش به چپ و راست بدنه را دارد.
    بالچه‌های روی بال وسط وظیفه رولینگ حول محور به چپ و راست را دارند.
    کل بدنه هواپیما ، موتورها ، باله‌ها ، تخم‌مرغی شکل هستند. سطح فوقانی بال‌ها طولانی‌تر از سطح زیرین بال‌ها است. دلیل این تخم‌مرغی بودن بال‌ها بخاطر شکستن شدن جاذبه مولکولی هوا میباشد.
    وقتی دو مولکول به لبه بال برخورد می کنند از هم جدا می شوند. یک مولکول به زیر بال می رود و مولکول دیگر به بالای بال هدایت میشود. مولکول‌های جدا شده قصد دارند همدیگر را جذب کنند اما بدلیل اختلاف سطح در زیر بال و بالای بال ، دو مولکول همزمان به انتهای بال نمی رسند و آن مولکولی که از زیر بال عبور کرده زودتر به انتهای بال می رسد و به سمت بال حرکت می کند تا به مولکول جدا شده هوا برسد. اما مولکول خودش را پیدا نمی کند و به بالا پرتاب می شود و از طرف دیگر مولکولی که در بالای بال در حرکت بوده وقتی به انتهای بال میرسد ، مولکول خودش را پیدا نمی کند و به پائین کشیده میشود. در این هنگام یک خلاء در بالای بال اتفاق می افتد و بدنه هواپیما را به بالا میکشند.
    قبل از پرواز ، پرسنل لود کنترل وزن چمدانها و سوخت و مسافران را خلبان گزارش میدهند. خلبان بر حسب بار موجود در هواپیما قبل از پرواز زاویه بال‌های عقبی را تنظیم میکند. مثلا برای ۳۰۰ تن بار از زاویه ۵ درجه استفاده می کند و برای ۵۰۰ تن بار از زاویه ۸ درجه استفاده می کند. این زاویه در طول پرواز هواره ثابت است و تغییر نمی کند.
    هنگامی که هواپیما روی باند شروع به حرکت می کند ، دماغه هواپیما در زیر پای خلبان حالت بی وزنی بخود میگیرد. در این لحظه خلبان متوجه آماده بودن برای بلند شدن را دریافت میکند و فرمان را به سمت خود میکشد و بالچه‌های کوچک روی بال انتهای هواپیما دماغه را به سمت بالا هدایت می کنند و هواپیما به آرامی از زمین بلند میشود.
    چنانچه قصد داشته باشد ارتفاع را کم کند از بالچه‌های انتهای بال برای نوزدان کردن استفاده میکند.
    بالچه‌های کوچک روی بال وسطی برای رولینگ حول محور بدنه به چپ و راست است. هواپیمای مسافربری می تواند تا ۶۷ درجه به چپ و راست حول محور خود بچرخد.
    سکان عمودی به مانند سکان کشتی عمل می کند و بدنه هواپیما را به چپ و راست هدایت میکند.
    دقت کرده باشید کل بدنه هواپیما ، موتورها به مانند طراحی بالها حالت تخم مرغی دارند و وظیفه آنها شکست مولکولی هوا است.
    هواپیما‌های بزرگ چنانچه قدرت موتور خود را از دست بدهند و در ارتفاعات باشند می توانند با استفاده از قانون مثلث قائم ازاویه طول وتر مثلث را بدون موتور طی کنند و به آرامی ارتفاع کم کنند و به زمین بشینند. اما در هواپیماهای جنگی اینطور نیست. به محض اینکه قدرت موتور را از دست بدهند ، هواپیما مثل یک تکه سنگ به سمت زمین کشانده میشود.
    مگر اینکه در ارتفاعات باشد و خلبان جنگنده متبحر باشد و به حالت شیرجه طول وتر مثلث را طی کند. چنانچه باند فرود داشته باشد می تواند فرود موفقیت آمیز داشته باشند.
    اما اگر هواپیما‌ها چه مسافربری و چه جت جنگی در حالت برخواستن باشند و موتور را از دست بدهند ، سقوط آنها به مانند تکه سنگ بدون کنترل خواهد بود.

  2. توضیحات خوبی بود ولی ای کاش کنار تیتر و توضیحات هر بخش عکسی از همان مدل را برای درک و فهم بهتر قرار می‌دادید.

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید

آخرین اخبار

آغاز فروش فوری محصولات زامیاد از ۳۰ خرداد؛ جزئیات قیمت و شرایط ثبت‌نام

گروه خودروسازی سایپا شرایط جدید فروش فوری محصولات شرکت زامیاد (نیسان آبی) را اعلام کرد. بر اساس این بخشنامه،...

پست‌های مرتبط