سوخو-۵۷؛ جایگزین مدرن برای F-۱۴ ایران

سوخو-۵۷ می‌تواند بهترین جایگزین برای اف ۱۴ ایران باشد، اما چرا این جنگنده برتر از نسخه‌های چینی است و در صورت عدم تامین، کدام جنگنده چینی می‌تواند جایگزین اف ۱۴ باشد؟

بیت ران –  امین آزاد : گفته می‌شود در شرایط فعلی ایران که دسترسی به جنگنده‌های غربی امکان پذیر نیست، سوخو ۳۵ بهترین جایگزین برای اف ۱۴ است. اما این مورد برای میان‌مدت می‌تواند موثر باشد و برای بلند مدت سوخو ۵۷ بهترین گزینه است.
با گذشت بیش از چهار دهه از ورود جنگنده افسانه‌ای F-۱۴ Tomcat به نیروی هوایی ایران، نیاز به جایگزینی مدرن و قدرتمند برای این رهگیر بلندبرد بیش از پیش احساس می‌شود.

در آخرین گزارش رسانه‌ای، اف ۱۴ ایران در نبرد با اف ۱۶ اسرائیلی در آسمان ایران، نتوانسته برتری کسب کند و در نهایت توانسته برای شکار پهپادهای هرمس موثر باشد.

F-۱۴ با توانایی‌های ویژه در رهگیری بمب‌افکن‌ها و جنگنده‌های دشمن، مانورپذیری بالا و قابلیت حمل موشک‌های دوربرد، برای دهه‌ها ستون اصلی دفاع هوایی ایران بود. اما با فرسودگی تجهیزات و محدودیت‌های نگهداری، یافتن جایگزینی نسل ۵ و مدرن ضروری است.

برخی کارشناسان نظامی معتقدند که سوخو-۵۷ روسی می‌تواند بهترین گزینه برای این جایگزینی باشد، چرا که علاوه بر نقش رهگیری بلندبرد، توان چند مأموریتی نیز دارد و با فناوری‌های مدرن، سطح برتری هوایی کشور را ارتقا می‌دهد.

موتور و قدرت پیشرانه

F-۱۴ Tomcat:

• مجهز به دو موتور توربوفن با پس‌سوز، هر موتور تولید نیروی حدود ۱۲۵ کیلو نیوتن

• سرعت ماکسیمم تا ۲٬۵۰۰ کیلومتر بر ساعت، سقف پرواز ۱۷٬۵۰۰ متر

• مصرف سوخت بالا و نیاز به نگهداری مکرر

Su-۵۷ روسی:

• موتورهای توربوفن نسل جدید با پس‌سوز، هر موتور تولید بیش از ۱۶۰ کیلو نیوتن نیرو و قابلیت سوپرکروز محدود

• سرعت ماکسیمم ۲٬۵۰۰ کیلومتر بر ساعت، سقف پرواز ۲۰٬۰۰۰ متر

• موتورهای جدیدتر، بازدهی بیشتر و طول عمر بالاتر

• مانورپذیری بالا حتی در سرعت‌های زیاد

J-۲۰ چینی:

• موتورهای توربوفن توسعه‌یافته از روسیه (AL-31F یا WS-10) و نمونه‌های در حال توسعه

• سرعت ماکسیمم ۲٬۵۰۰ کیلومتر بر ساعت، سقف پرواز ۲۰٬۰۰۰ متر

• تمرکز روی Stealth باعث شده که مانورپذیری در درگیری نزدیک کمتر از Su-۵۷ باشد

برنده موتور: Su-۵۷
علت: موتورهای پیشرفته‌تر، توان بالاتر (۱۶۰+ کیلو نیوتن)، امکان سوپرکروز محدود و بهینه‌شدن برای مانورپذیری و طول عمر بالاتر، آن را نسبت به F-۱۴ و J-۲۰ برتر می‌کند

رادار و سیستم‌های الکترونیکی

F-۱۴:

• رادار AN/AWG-۹ یا APG-71، برد کشف ۲۰۰–۳۲۰ کیلومتر

• توان رهگیری چند هدف همزمان، اما نسبت به نسل جدید محدود و نیمه‌دیجیتال

Su-۵۷:

• رادار آرایه فازی فعال (AESA) با توان رهگیری چندین هدف و ضد اختلالات الکترونیکی

• برد کشف و درگیری بلندبرد بیش از ۳۵۰ کیلومتر، قابلیت ترکیب با سیستم‌های هشدار پیشرفته

• توانایی رصد، هدف‌گیری و شلیک موشک‌های R-37M با برد بیش از ۲۰۰ کیلومتر

J-۲۰:

• رادار AESA با تمرکز روی Stealth، برد کشف مناسب و قابلیت رهگیری چند هدف

• بیشتر برای مقابله با جنگنده‌های نسل ۵ غربی طراحی شده، نه مأموریت‌های چندگانه F-۱۴

برنده رادار: Su-۵۷
علت: رادار آرایه فازی AESA با توان رهگیری چند هدف همزمان، ضد اختلال و برد کشف بلند، Su-۵۷ را نسبت به J-۲۰ و F-۱۴ برتر می‌کند.

ایرودینامیک و مانورپذیری

F-۱۴:

• بال متغیر برای بهینه‌سازی سرعت و مانور در ارتفاع‌های مختلف

• یکی از برترین جنگنده‌ها در مانورپذیری در دهه ۷۰ و ۸۰

Su-۵۷:

• طراحی ایرودینامیک با بال ترکیبی و کنترل برداری رانش

• مانورپذیری بالا حتی در سرعت بالا، مناسب برای درگیری نزدیک و بلندبرد

• توانایی پرواز با زاویه حمله بالا بدون از دست دادن کنترل

J-۲۰:

• طراحی سنگین و طولانی برای Stealth، بال دلتا و سکان‌های دم بهینه‌شده

• مانورپذیری کمتر نسبت به Su-۵۷، تمرکز بیشتر روی رهگیری بلندبرد و اجتناب از کشمکش نزدیک

برنده ایرودینامیک و مانورپذیری: Su-۵۷
علت: ترکیب بال‌های بهینه و کنترل برداری رانش باعث مانورپذیری بالا حتی در سرعت‌های زیاد و زاویه حمله بالا می‌شود؛ J-۲۰ به دلیل طراحی سنگین Stealth، مانورپذیری کمتری دارد و F-۱۴ قدیمی‌تر است.

تنها سوخو ۳۵ از این هواپیما در میان جنگنده های شرقی برتر است.

جدول مقایسه کلی (تمام متریک)

مقایسه  با F-۳۵

F-۳۵ Lightning II:

• جنگنده نسل ۵ غربی با Stealth کامل

• رادار AESA پیشرفته، توانایی شبکه‌سازی با سیستم‌های هوایی و زمینی

• چند مأموریتی بالا، توان حمل بمب‌های دقیق و موشک‌های هوا به هوا

• مانورپذیری کمتر نسبت به Su-۵۷، بیشتر تمرکز روی Stealth و ضربه سریع

برتری‌ها:

• Su-۵۷: مانورپذیری بالاتر، موتور قوی‌تر، قابلیت رهگیری بلندبرد با موشک‌های R-37M، چند مأموریتی واقعی

• J-۲۰: Stealth بهتر از Su-۵۷، مناسب مقابله با جنگنده‌های غربی، توان رهگیری بلندبرد اما در این زمینه همچنان اف ۳۵ برتر است.

• F-۳۵: Stealth کامل، سیستم راداری پیشرفته با شبکه‌سازی، توان حمل بمب‌های دقیق و عملیات مشترک

جمع‌بندی:

• Su-۵۷ برای برتری هوایی و درگیری‌های بلندبرد و نزدیک برتر است.

• J-۲۰ برای رهگیری بلندبرد با تمرکز روی Stealth گزینه قابل قبول است.

• F-۳۵ برای عملیات مخفی، حمله به اهداف زمینی و عملیات شبکه‌ای برتر است

شبیه‌سازی درگیری فرضی: Su-۵۷ ایران vs F-۳۵ اسرائیل

شرایط فرضی:

• ارتفاع متوسط: ۱۵٬۰۰۰ متر

• فاصله آغاز درگیری: ۱۵۰ کیلومتر

• هر دو جنگنده مجهز به موشک‌های هوا به هوا برد بلند و رادار AESA

تحلیل:

• Su-۵۷: برتری در مانورپذیری و سرعت، توان شلیک موشک‌های بلندبرد R-37M، امکان پرواز با زاویه حمله بالا و درگیری نزدیک

• F-۳۵: Stealth کامل، کشف سخت‌تر توسط رادار Su-۵۷، توان عملیات شبکه‌ای و استفاده از سنسورها برای شلیک از فاصله ایمن

شانس برتری:

• Su-۵۷: حدود ۵۵٪، به دلیل توانایی مانور و تسلیحات بلندبرد در درگیری مستقیم

• F-۳۵: حدود ۴۵٪، برتری در پنهانکاری و شلیک از فاصله امن، ولی محدودتر در مانور نزدیک

جمع‌بندی شبیه‌سازی:
اگر Su-۵۷ بتواند فاصله شلیک موشک بلندبرد خود را حفظ کند و از مزیت مانور در درگیری نزدیک استفاده کند، شانس برتری نسبی دارد. اما F-۳۵ با Stealth و سیستم راداری پیشرفته، در شرایط محیط شبکه‌ای یا حمله از فواصل دور می‌تواند تهدید جدی ایجاد کند.

بیشتر بدانید: درگ دنا پلاس تقویت با دنا فابریک / این دو خودرو اتوماتیک چقدر اختلاف شتاب دارند؟

بیشتر بدانید: درگ شاهین پلاس اتوماتیک و شاهین CVT؛ نتیجه دور از انتظار!

در کانال آپارات بیت ران ببینید: